پيچيده

به بازوي من

و من

          در انبوه دعاي معلق مؤمنان

             آويزان...

خداوندم:

ديروز بي تو يك قفس بودم

و امروز با تو آسمان را تجربه مي كنم.

یک نفر سبز چنان سبز که از سرسبزی اش می توان پل زد از احساس خدا تا دل خویش

به کعبه گفتم تو از خاکی منم از خاک..چرا باید به دور تو بگردم ؟

ندا آمد که با پا آمدی باید بگردی برو با دل بیا تا من بگردم...

بخدا معشوقه ی من بالاییست.......

بهتون سر میزنم.

مرا گریزی نیست.جز آن که دشوارترین راه را برگزینم.

فصل ها را پی گیرم و خار و خاشاک سالیان را بر چینم دانه بیافشانم و در دل زمین آن را پاس دارم

و آن گاه.شکوفه را از نهان گاه خویش آواز دهم و آن را به نیرویی مجهز کنم که زندگی خویش را

استمرار دهد سپس آنگاه که تند باد در جنگل نعره می کشد باز گردم و آن را ریشه کن کنم.

باشد که آدمی از تاریکی ابدی خویش به هوش آید.

                                                                            "جبران خلیل جبران"